SAMPUNG KILO

Hindi naman sa pakialamera ako sa

Curriculum ng may Curriculum, pero

Bilang magulang, may karapatan

Akong mag-tanong at mag-urirat

Kung may mga bagay na sa tingin

Ko e parang hindi yata tama.

Gaya na lang nito:

Base sa napakagandang penmanship

Ng anak ko, heto ang schedule nila sa

Araw-araw sa buong lingo.

So, it means, ito ang dapat nilang BUHATIN

Sa umaga pa lang pagpasok, sa maghapon

kada  palit ng room at Sa pag-uwi sa hapon.

Hindi naman sa pang-aano, e kayo kaya

ang pagbuhatin ng halos 10 kilong bigat

kung hindi mabali ang likod ninyo!

Posible naman sigurong gumawa ng

Schedule Na hindi magiging ganito

kabigat,  LITERALLY, Para sa mga estudyante. 

Me paraan, OO. Gaya Nung Grade 5 at

Grade 6 ang anak ko Iniiwan nila ang ibang

libro sa school para Hindi na siya araw-araw

binibitbit ng mga bata.

Pero dahil sa nitong taon na ito, napag-

Alaman Ko na kung may kakilala ka na

Higher year pwedeng Mong bilhin ang used

Book para makatipid, At ngayon Lang nag-

Sink in sa akin, na kaya pala 2 taon na din

bago magtapos ang school year,  Halos 4 sa

12 libro na lang ng anak ko ang naiuuwi

Niya, dahil NAWAWALA na daw sa room!

E di bale sana kung barya-barya lang

ang presyo ng mga libro ngayon!

(click on the picture to enlarge, ng ma-enlarge din ang mga mata ninyo)

At hindi bale sana kung lahat ng libro e

Magagamit ulit sa susunod na taon,

pano kung nagkaroon na ng Revision –

Gaya ng libro na ito na napaka-kapal

At Pinakamahal sa lahat - Php710.00!!!

Taon-Taon ang revision nito, mind you!

OO, alam ko din, hindi naman ako pinilit

Ng eskwelahan na iyon na dun ipasok ang

anak ko. E Nagkataon na iyon ang Alma Mater

ko, nagkataon Walking distance lang siya mula

sa bahay namin at nagkataon Na Pangalawa

yun sa pinaka-magandang High School Sa

bayan ko.,pero hindi katwiran yun Para

kimkimin ko na lang ang bagay na ito.

At Ito naman ay hindi lang sa particular na

Eskwelahan Na iyon, itoy sa halos lahat ng

Private high school sa Pilipinas.

Calling DepED and CHED, I think it’s about

Time you look into this matter.

Naman mga Ma'am at Sir!

Dumaan din naman ako sa HighSchool.

Nausuhan din naman ako ng Teacher na

nagpapabalot ng may kulay na art paper sa notebook.

Pero kalabisan naman yata na napaka-specific naman

ng hinihingi sa mga mag-aaral ngayon. Kailangan yung

may tatak pa na Notebook, gaya ng corona daw, Ayaw

daw ng notebook na maliit, at kailangan pa ng filler folder.

at iyan ay hiningi lang para sa isang Subject.

At eto ang pinaka-malupit sa lahat, yung alam mong

yung lumipas na Linggo bago ang pasukan kinumpleto mo

ng ayusin ang gamit ng anak mo, pero heto kagaya kanina

pagod na pagod ka sa maghapong pagtatrabaho para lang

salubungin ka ng anak mo at madaliing magbalot ng notebook, 

na alam mong nabalutan mo na ng maayos, pero hindi, kailangan

daw TWO-TONED pa! 

P#@*^&*@#! naman!

Isa din naman akong Teacher.

Alam ko na hindi maiiwasan na magkaroon

tayo ng mga tinatawag na requirement sa

ating mga estudyante. Pero naman mga ka-Guro ko

sa hirap ng buhay ngayon, Makain nga wala e!

Kung ano-ano pa hinihilingi!

(At hiningi ko na ng Patawad sa Diyos kung hindi ko man

napigilan ang damdamin ko...)

.

.

PANAWAGAN: Sa Matatamis ang Dila noong MAY 10, 2010

Kanina pang 4th session na ng rehab ko - YES!!!

Limang session na lang, sana magkaroon na ng

malaking improvement ang kanang paa ko. Gusto ko

ng maranasan na makalakad ulit ng normal at ayoko ng

unahan sa pila ang mga Senior Citizen - NAKAKAHIYA!

Speaking of Senior Citizen, while waiting for my turn, I was

just listening to their conversation. Sa sobrang tagal na nila

na nagpapa-rehab, magkaka-kilala na sila, 2001 pa yung

narinig ko na pinaka-matagal sa kanila.

Isa sa napag-usapan ay ang kakulangan ng kagamitan, kasi

naman hindi pa kami maisalang kasi wala pang mainit na tubig

na ginagamit pang hot compress. Pumapalya na ang nag-iisang

water heater na gamit ng Center. Isa sa bumabangka ay si

Tatay Leader (yan na lang muna ang itawag natin sa kanya

dahil nakalimutan ko ang pangalan niya). 

Tatay Leader - kasi sa kanya ka magpapalista ng pangalan

pagdating mo sa Center. Isa siya sa pinakamatagal na doon,

at sa kanya nakikinig halos lahat ng matatandang kliyente doon.

At base na din sa kwentuhan nila, si Tatay Leader ay ilang beses

na daw sumulat at humingi ng tulong sa KINAUUKULAN upang

bigyang pansin ang kalagayan, partikular na ang

kakulanagn ng kagamitan sa Center, pero ayun, sa ika-5 beses
na pagsusulat niya, hanggang ngayon, balewala lang ang
"pagmamaka-awa" niya. 

At habang nakikinig sa kanila, pinagmasdan ko ang buong paligid.

Siksikan kami - bata, binatilyo, mga matatanda (mga stoke patient

halos),  sa isang maliit na receiving area. Kulang ng upuan, kulang

sa bentilasyon. Naipon na kami sa labas kasi sa loob hindi makapag

umpisa dahil kulang-kulang ng gamit. 

At habang pinagmamasdan ko ang matatanda na nag-uusap,

naisip ko lang sa simpleng water heater na nagkakahalaga lang ng

P140.00 hindi pa mai-provide ng KINAUUKULAN, paano pa

yung magpagawa ng malaking espasyo para naman maging 

komportable ang ating mga Senior Citizen.

Kaban ng Bayan? Pork Barrel? Nasaan na?

Lahat tayo may magulang na tumatanda, at lahat tayo ay tatanda,

sana lang bigyang pansin ng dapat magbigay ng pansin dito na unahin

ang kapakanan ng mga ganitong klaseng sitwasyon. Huwag sana na

dumating kayo sa kinalalagyan nila dahil hindi maganda sa pakiramdam.

At dahil sa hindi nga siya maganda sa pakiramdam (coz I feel I'm one

of them) - naipangako ko tuloy sa sarili ko na sa susunod na sweldo

bibili ako ng water heater at ido-donate ko sa center.

E ano kung hindi ako Brgy Captain, Konsehal,Mayor, Congressman

o Governor - me P140.00 naman ako! 

Bukas Holy Friday, PRUSISYON na naman...

Magi-isang taon na pala mula ng binura ako

ng isang dating "kaibigan" sa facebook account niya

dahil may post ako sa wall ko, nag comment siya,

humaba ang trail at tila napikon siya.

If my memory serves me right, my post goes something

like this:

"We have 365 days in a year, isang araw lang dinaraos

ang prusisyon (Holy Friday),hindi ba pwedeng sa ibang araw 

na lang isuot ang SHORT-SHORTS at SUPER MINI SKIRT.

May 364 days pa naman.

At ang aso, kailangan ba talagang isunod pa kung obvious

naman na pang "show-off lang"

Nag-comment siya na:

Hindi naman daw namimili ang panginoon

kung sino at ano ang itsura ng mga sumusunod sa kanya.

Ang reply ko:

I respect your opinion, it's true. But, my point is, sa mga

personal nating okasyon sa buhay, birthday, wedding,

anniversary, date, naghahanda tayo ng kasuotan,

nagpapaka-pormal, bakit hindi sa ESPESYAL na ARAW

at LIBING ng Panginoon?

Isang araw lang, 3-4 na oras na sakripisyo na huwag munang

isout ang ganoong klaseng damit sa prusisyon ay

napaka-hirap ba naman na gawin?

Humaba ng humaba ang usapan hanggang may 2 pa kaming 

kaibigan na katulad ng opinyon ko. Ayun, dun na yata siya

napikon.Days after, nalaman ko, binura na niya kaming tatlo

sa lists niya.

Napa-isip ako bakit kailangan pa na umabot sa "magbura"

ang isang tao ng kaibigan dahil lamang sa palitan ng opinyon:

Naisip ko: 

Una : Ang OPINYON ay parang apelyido, hindi napipilit,

hindi pinahihiram, hindi pinamimigay. Mayroon tayong

kanya-kanya na dapat igalang ng bawat isa.

Pangalawa: Kung hindi mo kayang makipag-diskusyon at

mapipikon ka lang din naman sa bandang huli, huwag ka ng

papasok sa isang usapan na hindi mo naman pala kayang labasan.

Siguro may mga tao na talagang sensitibo, at sorry kung

na-offend kita. Pero kung mapapag-usapan ulit natin ang

katulad na topic, hindi pa din mababago ang opinyon ko,

at igagalang ko pa din ang opinyon mo.

Hindi ako mapipikon, at hindi aabot na buburahin kita sa listahan ko.

OO, aminado ako na nanghihinayang ako sa

pagka-kaibigan natin pero mas mahalaga na nalaman ko

hanggat maaga na me batayan pala ang pakikipag-kaibigan mo-

na kapag hindi umayon sa prinsipyo at opinyon mo ang

isang tao, hindi mo siya papapasukin sa buhay mo.

"What's not to love about diversity? 

We're all different. If you can't stand uniqueness 

then your destiny is you alone in front of a mirror"

- Anonymous

KWENTONG PAA AT SAPATOS

I, unfortunately, currently suffering from FOOT PAIN.

Magpapa Check-up pa lang ako so, I made some research

at ang pinaka malapit sa katotohanan ay -

PLANTAR FASCIITIS

commonly causes stabbing pain that usually occurs with your 

very first steps in the morning. Once your foot limbers up, 

the pain of plantar fasciitis normally decreases, 

but it may return after long periods of standing 

or after getting up from a seated position.

One risk factor? 

Flat thin-soled shoes, as well as shoes without enough 

arch support or flexible padding to absorb shock.

Since the time my "third-eye" was opened to the beauty of 

shoeeeeseeezes, isa lang naman ang style na palagian kong 

binibili - FLAT SHOES AND FLAT SANDALS!

I have all types of shoes' -

These are my MALL sandals.

Sila yung parati kong suot whenever I go

to the mall. Ang sabi ko kasi- flat and open,

so, komportable sa paa kahit mag-iikot maghapon.

These are the shoes that I wear at work.

All flats, mostly doll shoes to hide the length of

my foot hehe... and mostly black kasi safe color yun di ba

I'm not a sporty person pero sabi nila you should also have

at least a pair of rubber shoes in your cabinet.

These are the shoes that I seldom wear.

Maybe because of sentimental reasons. They're

with me for ten (10) years now. Or happy lang ako 

every time I look at them that despite of the

old age and mileage, buo pa din sila.

But now, I am forbidden to wear all those 

FLAT shoes and sandals because it's really 

not advisable to wear it all the time. 

At dahil sila ang salarin kung bakit I am

suffering from foot pain. Terrible Pain mind you!

Heaven sent, a friend of mine advised me to buy this 

sandals that has medical benefits especially in my case.

So, I bought one:

The benefits are:

- help increase leg and bottom muscle activity (up to 30%). 

(so you feel less ache in your hips and knees)

- absorb more shock than a normal shoe (up to 22%)

- help realign ground force reaction closer to your joints

- reduce foot pressure and pain from heel spurs and Plantar Fasciitis

Impressive huh!

Now I'm planning to buy another pair because

the product is really effective. Four (4) days

ko pa lang siya ginagamit and it really works.

This is the one I'm planning to buy.

The strap is kinda formal that I can use sa work

But the price of their product is "amazing" too!
But then again, it's worth it.

How much each?

Kapag siguro naibenta ko na ang kalahati

nito, makakabili na ko ng ISA!

PM me if your interested: Size 8 1/2 -9

LOL!

Ang Kwentong Rated GP

Rated GP.

"Garantisadong Pambata - Ligtas Tigdas ang Pinas"

Abril 4, 2011 - umpisa ngayon ng programa ng DOH
na magbahay-bahay sa komunidad upang magbigay
ng libreng bakuna sa tigdas.

Noong unang panahon pa lamang, ang bakuna sa tigdas

at iba pang mga bakuna sa mga Health Center

ay talaga namang libre lang na ibinibigay sa komunidad.

Ang programang ito ay upang matulungan ang

mga Pilipino, lalo na ang mga mahihirap na hindi

kayang tustusan ang pangangailangan nila sa kalusugan.

Pero alam nyo ba ang kwento kung bakit kailangan pang

MAGBAHAY-BAHAY? Eto yun:

Ang Nars, napadaan sa bahay ni Aling Aida:

Nars: 

Aling Aida, bukas me libreng bakuna po sa tigdas. Dalhin

nyo po si Nene at si Toto sa Health Center. Para po ito

sa kanilang kalusugan

Aling Aida:

Ay, kagaling naman pala ano.

Nars:

Opo, Ang gamot po ay libre, magdala lamang po kayo ng limang (5)

piso, tulong para pantustos sa gagamiting herengilya, bulak at alcohol.

Aling Aida:

Ah ganon ba, sige.

Kinabukasan ng hapon: 

Nars, napadaan ulit sa bahay ni Aling Aida

Nars 

Nene, Toto bakit hindi kayo nagpunta sa Health Center

kanina.Sayang naman, para yon sa kalusugan ninyo.

Nene

E wala daw po kasing pera si Nanay.

Nars

Naku ganon ba, e nasaan ba siya?

Nene

Ayun po (sabay turo)

Aling Aida

Sa "B" katorse, opss, oppss wala munang bi-bingo, paubos na puhunan ko

Talaga namang nakaka- "TUWA" ang mga Pilipino di ba?!!

Kaya binabati ko ang DOH sa walang humpay na suporta

at pagtitiyaga sa ating mga Pilipino.

Mabuhay kayo

PLASTIK

Hindi natin kailangan maging magkaibigan para magkasundo.

At hindi natin kailangan mag-away upang iparamdam

na wala tayong pakialam sa isat-isa.

Nag-uusap tayo dahil kailangan nating mag-usap

Nagkakasama tayo dahil kailangan natin magsama

Pero hindi dahil sa nagpa-plastikan tayong dalawa.

Hindi ako naniniwala sa salitang "plastik"

Propesyonal at Sibil - OO.

Alam mo ba kung bakit sadyang napaka-hiwaga ng mundo?

Kasi kahit ang anong hidwaan, o pader na namamagitan sa 

dalawang tao, me pinagkakasunduan pa din sila -

Hindi mo siya gusto, hindi ka niya gusto.

Malinaw  di ba?

Now, lets get back to work.